روزانه 60 میلوین لیتر بنزین و 60 میلیون لیتر گازوئیل در کشور می سوزانیم

جهان صنعتی علارغم مزایایی که برای بشر به همراه داشته مهمترین عیب آن آلودگی محیط زیست بوده است. با تفکیک کشورها به توسعه یافته، در حال توسعه و توسعه نیافته بسیاری از واقعیت ها در این جهان صنعتی ملموس شد و کشورهای توسعه یافته درصدد تجدیدنظر در سیاست هایی شدند که تا پیش از این مثبت ارزیابی می کردند. سوخت های فسیلی عامل اصلی آلودگی هایی در جهان هستند که سالانه جان بسیاری از انسانها را به مخاطره می اندازد و در این بین وظیفه کشورهای در حال توسعه که دارنده ذخایر عظیمی از سوخت های فسیلی هستند بیشتر می شود.
 
سوختی های زیستی از جمله مواردی است که در دهه گذشته تمام کشورهای جهان از جمله توسعه یافته ها و در حال توسعه به شدت به آن توجه کرده اند و در تمام معاهده هایی که در زمینه محیط زیست امضا شده تاکید بسیار زیادی بوده از جمله در معاهده قبلی که در کپنهاک امضا شد.

: ما یک درصد جغرافیای کره زمین را به خود اختصاص داده ایم. حدود یک درصد جمعیت جهان را داریم بنابراین مجاز هستیم که فقط یک درصد آلاینده های هوا را تولید کنیم یعنی دی اکسید کربن ، منواکسید کربن ، گازهای گلخانه ای که باعث گرم شدن کره زمین شده است. اگر اخبار را دنبال کنیم نتایج بسیار اصف باری را به دنبال داشته است چرا که  قطب شمال و قطب جنوب در حال ذوب شدن هستند.
:  
قراردادهای محیط زیستی ممکن است به زودی از نظر قانونی هم اهمیت پیدا کند یعنی اگر بیشتر از یک درصد دی اکسید کربن و ... تولید شود بابد یه سازمان ملل جریمه پرداخت کرد و باید ظرفیت کشورهایی که کمتر صنعتی هستند خریداری شود که به این عمل "اعتبار کربن" می گویند. از نظر دیگر سوخت های فسیلی باعث شدند که بیماری های سرطانی به خصوص سرطان های دستگاه تنفسی و گوارش بسیار زیاد شوند. روزانه 60 میلوین لیتر بنزین و 60 میلیون لیتر گازوئیل در کشور می سوزانیم که سوخت های زیستی یا انرژی های تجدیدپذیر می توانند این کمک را به ما بکنند که میزان آلاینده ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهیم.
انرژی خورشید؛ انرژی بادی، انرژی دریایی یا امواج، انرژی زمینی، و انرژی زیست توده و یا سوخت های زیستی به صورت عام که همه آنها تجدیدپذیر هستند.
خود سوخت های زیستی تقسیم بندی های متنوعی دارند که گاززیستی از آن جمله است که در واقع همان متان است که در لوله کشی های شهری وجود دارد با این تفاوت که تجدیدپذیر است. گاز زیستی یا "بایوگس" از طریق کلیه پساب های صنعتی و شهری قابل تهیه است که این عمل با حضور یک سری از میکروارگانیزم ها که مواد عالی را به گاز متان تبدیل می کنند صورت می گیرد.
بله می توان از این سوخت در حد انبوه استفاده کرد و مثال آن در ژاپن است که شهرهایی به نام "اکوتوان" (EcoTown) دارند که تمام سوخت از بازیافت تهیه می شود. از دو یا سه هزار سال پیش در هند و چین و شاید حتی در اصفهان که آن حمام قدیمی با یک شعله روشن بود که دانشمند بزرگ ایرانی "شیخ بهایی" کاری کرد این بود که فاضلاب شهری را به زیر حمام اصفهان کانال کشی کرد و گاز متانی که وجود داشت شعله را فروزان و حمام را گرم می کرد.
اکنون در کشورهای فقیر فاضلاب داخل مخازنی می رود حتی در آشپزخانه هم رفته که حتی غذا درست می کنند و او معتقد است کاملاً اقتصادی اس حتی در برنامه سوال گفت که روستاهای ما نیز می توانستند از این طریق گاز داشته باشند.
باید کارخانه های صنعتی ما سرمایه گذاری اولیه را انجام دهند و با استفاده از بایو راکتورهایی مراحل مختلف تخمیر را انجام دهند.بسیاری فکر می کنند پساب عالی را می توان به زمین های کشاورزی داد که در حقیقت این اشتباه بزرگی است است. باید زمینه تخمیر با استفاده از بایوراکتورها تهیه شود.

 

نوشته شده توسط VEM  | لینک ثابت |