همه‌ي سامانه‌هاي واقعي همواره نيروهايي اتلافي دارند و نوسان‌ها با گذشت زمان از بين مي‌روند مگر اين که انرژي مکانيکي تلف شده را جايگزين کنيم. 


ساعت آونگ‌دار مکانيکي به طور پيوسته کار مي‌کند زيرا انرژي پتانسيل ذخيره شده در فنر يا وزنه‌ي آويزان ، انرژي مکانيکي تلف شده به دليل اصطکاک در محور چرخش و چرخ‌دنده‌ها را جبران مي‌کند. اما سرانجام فنر فرسوده مي‌شود يا وزنه‌ها به انتهاي مسيرشان مي‌رسند. به اين ترتيب ديگر انرژي موجود نيست و دامنه‌ي نوسان‌هاي آونگ کاهش مي‌يابد و آونگ باز مي‌ايستد. 

در نوسان‌هاي ميرا نيروي ميران ناپايستار است ؛ انرژي مکانيکي سامانه و جابه جايي ثابت نيست اما به طور دائم کاهش مي‌يابد و پس از مدتي طولاني انرژي و جابه جايي به صفر نزديک مي‌شود. 

تصوير