ستاره‌شناسان در سراسر جهان بطور مشتاقانه‌اي در حال پيگيري ورود يک دنباله‌دار در سال آينده به فضاي نزديک زمين هستند که حتي ماه نيز در برابر نور آن بي‌فروغ خواهد بود.

دنباله‌دار «آيسون(سي/۲۰۱۲ اس۱)» براي اولين بار در داخل منظومه شمسي وارد شده و در ماه‌هاي نوامبر و دسامبر 2013 که به سوي خورشيد در حرکت است، منظره زيبايي را در برابر چشمان ساکنان نيمکره شمالي زمين قرار خواهد داد.

احتمالا اين دنباله‌دار از تمام دنباله‌دارهاي قرن اخير درخشان‌تر بوده و حتي در نور روز نيز قابل مشاهده است. همچنين اين سفر،‌اولين و آخرين حضور اين دنباله‌دار در منظومه شمسي خواهد بود؛ چرا که احتمالا به سوي خورشيد شيرجه خواهد زد.

آيسون اکنون از ماوراي سياره مشتري به سمت داخل منظومه شمسي در حرکت بوده و با نزديک شدن به زمين، يک نمايش درخشان با نور بيشتر از ماه را در معرض چشمان زمينيان قرار خواهد داد.

به گفته ستاره‌شناسان، در اوايل ماه نوامبر اين دنباله‌دار توسط چشم غيرمسلح در آسمان شب قابل مشاهده خواهد بود.

آيسون سپس به سرعت در اطراف خورشيد در فاصله حدود سه ميليون کيلومتر چرخيده و از اين رو در نور روز نيز در سمت ستاره قطبي قابل مشاهده خواهد بود.

اين دنباله‌دار که توسط ستاره‌شناسان تلسکوپ شبکه نوري علمي بين‌المللي(آيسون) روسيه کشف شده، در نهايت در خورشيد سفر خود را به پايان خواهد رساند.

آيسون در يک مدار سهموي بوده، بدين معني که احتمالا از دامنه‌هاي خارجي منظومه شمسي و شايد از ابر اورت نشات گرفته باشد.

اگر اين دنباله‌دار از مواجهه با خورشيد جان سالم بدر ببرد، هزاران و شايد ميليونها سال طول بکشد تا از داخل منظومه شمسي بازگردد.

آيسون با قرار گرفتن در مدار مشتري و با آب شدن يخهاي درون آن توسط خورشيد که آنرا مستقيما به گاز تبديل مي‌کند، درخشش خواهد گرفت.

با گرم شدن مواد شيميايي درون اين دنباله‌دارها، فواره‌هاي درخشان از آنها فوران کرده که دنباله آنها را با طول صدها هزار کيلومتر تشکيل مي‌دهند.

بهترين زمان براي مشاهده آيسون از اواخر نوامبر و اوايل دسامبر پيش‌بيني شده است.