فشار هوا نيرويي است که بوسيله وزن ذرات هوا بر ما وارد مي شود . اگر چه مولکولهاي هوا قابل مشاهده نيستند ولي آنها، هم وزن دارند ، هم فضا اشغال مي کنند .

تغييرات فشار بر قسمت هاي جامد و مايع بدن ما به مقدار کم اثر مي گذارد . چون جامدات و مايعات اساسا تراکم ناپذيرند.
اما گاز ها با تغييرات فشار بيشتر تحت تاثير قرار مي گيرد زيرا گاز به راحتي متراکم مي شود و حجمي که جرم معيني از يک گاز اشغال مي کند با فشار رابطه معکوس دارد . اگر فشار هواي اطراف گوش ما دو برابر شود حجم اشغال شده به وسيله هوا به نصف کاهش مي يابد و غشاء ظريفي که هوا را احاطه کرده است هنگام انقباض هوا تغيير شکل مي دهد و گوش شما آسيب مي بيند اما خوشبختانه هواي اضافي که وارد گوش مي شود دريچه ها و غشاء ها را به حالت عادي و راحت خودشان باز مي گرداند. هنگامي که فشار کم مي شود هواي اضافي بايد از گوش خارج شود . اگر ما به بالاي کوه بلند برويم متوجه مي شويم که گوش ما ميگيرد . زيرا تعداد مولکول هاي هواي اطراف ما کاهش مي يابد ، فشار هوا کاهش مي يابد . علت گرفتن گوش ما برقراري تعادل بين فشار بيرون و درون گوش ما است .