به گزارش خبرگزاری مهر، نتایج این تحقیقات که در مجله علمی رشد کودک منتشر شده نشان می‌دهد که مجبور کردن کودکان برای اینکه سرشان را از کتاب ریاضی بالا نیاورند، هیچ کمکی به مهارت‌های ریاضی آن‌ها نمی‌کند.

کو مورایاما روان‌شناس محقق در دانشگاه کالیفرنیای لس آنجلس گفت: تحلیل‌ها و بررسی‌های انجام شده از بیش از ۳۵۰۰ کودک آلمانی که در کلاس پنجم در جایگاه مناسبی قرار نداشتند، نشان داد که با انگیزه‌های بالا و استراتژی‌های یادگیری موثر در کلاس هشتم به جایگاه قابل قبولی رسیدند.

وی افزود: رشد کودک در دستاوردهای مربوط به درس ریاضی به انگیزه و استراتژی‌های یادگیری ارتباط دارد و بهره هوشی افراد نمی‌تواند تأثیر چندانی در این میان داشته باشد.

این مسئله به‌‌ همان میزان شگفت‌انگیز است که مهارت‌های مادرزادی در ریاضی برای عده‌ای جذاب است. برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که مهارت‌های ریاضی در کودکان به وجود می‌آید و برخی دیگر نشان داده‌اند که فرهنگ نقش مهمی در شکل دادن به این مهارت‌ها ایفا می‌کند.

برای مثال، در آزمون‌های ریاضی استاندارد نمرات مردان نسبت به زنان بیشتر می‌شود، اما این تفاوت ممکن است به اضطراب نسبت به ریاضی، تأثیرات فرهنگی و یا مسائل دیگر مرتبط شود.

در نظرسنجی‌های انجام شده، مردم کشورهای شرقی، تلاش را مهم‌ترین عامل در برتری ریاضی توصیف کرده‌اند، در حالی که مردم در کشورهای غربی اظهار می‌دارند که مهارت‌های ریاضی ذاتی هستند.

گروه تحقیقاتی مورایاما برای کشف اینکه کدام عوامل از اهمیت بیشتری برخوردار است، وضعیت ۳۵۰۰ کودک را از ایالت بایرن آلمان هنگام تکمیل یک آزمایش بهره هوشی و مهارت‌های آن‌ها را در رابطه با هندسه و جبر بررسی کردند.

محققان همچنین نظرسنجی‌هایی از دانش‌آموزان تهیه کردند که طی آن انگیزه‌های ذاتی آن‌ها را در رابطه با ریاضیات اندازه‌گیری کردند، به این ترتیب که از آن‌ها خواستند از یک تا پنج به عبارت‌هایی چون «تلاش زیادی برای ریاضیات انجام می‌دهم، چرا که به این درس علاقمند هستم» نمره بدهند.

تعجب برانگیز نبود که در آغاز این تحقیقات کودکانی که دارای بهره هوشی بیشتر بودند، علمکرد بهتری در ریاضیات داشتند، اما با تکنیک‌های بهتر، مطالعه،انگیزه و عمکرد کودکان به طرز چشمگیری بهبود یافت.