اينفوگرافيک ‌ها يا گرافيک‌هاي اطلاع رسان نمايشگران تصويري اطلاعات و داده‌ها هستند.اين نگاره‌ها در جاهايي که نياز به توضيح ساده و يا سريع داده‌ها است، استفاده مي‌شوند. 

 استفاده از گرافيک‌هاي اطلاع رسان باعث مي‌شود بيننده با نگاهي کوتاه حجم قابل توجهي از اطلاعات را که شکل نوشتاري آن ممکن است مقاله بلند بالايي را تشکيل دهد، به سادگي از طريق بصري دريافت کند و حتي آن را به خاطر بسپارد. 

 اولين اينفوگرافيک ها را مي توان در نگاره هاي داخل غار انسان هاي نخستين يافت. با گذشت زمان و پيشرفت بشر ، اينفوگرافيک ها جنبه علمي تر و کاربردي تري به خود گرفتند . به گونه اي که اواخر سال 1400 ميلادي لئوناردو داوينچي براي بيان ايده ها و تشريح مسائل علمي خود از اينفوگرافيک استفاده نمود. يکي از نخستين اينفوگرافيک هاي مدرن و کاربردي ، در کتاب اطلس سياسي و تجاري ويليام سيلوستر مورد استفاده قرارگرفت. اين کتاب توسط هيستوگرام‌ها و چارت‌هاي ميله‌اي، اقتصاد انگلستان قرن 18 را توضيح داده بود. 

 مغز ما علاقه زيادي به تحليل و ذخيره اطلاعات به صورت بصري دارد. حتي ارتباط ميان اشيا و اطلاعات را به شکل بصري ذخيره مي‌کند نه لغوي. براي مثال به سه لغت مداد، تلفن و تلويزيون فکر کنيد- چه چيز اول به ذهنتان مي‌آيد؟ آيا به حروف تشکيل دهنده اين لغات فکر مي‌کنيد يا به شکل فيزيکي آنها؟ پس همانطور که مشاهده مي‌کنيد درک و يادگيري صورت فيزيکي و بصري داده ها و اطلاعات براي مغز ما به مراتب آسانتر از فهم شکل نوشتاري آنها است.