!!!!!هرچی بخوای!!!!!

علاوه بر خطرات کنوني سفرهاي فضايي براي سلامت انسان، پژوهش جديد محققان دانشگاه روچستر براي اولين بار نشان داده که شرايط فضا مي‌تواند براي مغز نيز مضر باشد چرا که تابش کيهاني ممکن است منجر به آلزايمر شود.

ميدان مغناطيسي زمين بطور کلي از سياره و ساکنانش در مدار زير زمين از اين تابش کيهاني محافظت مي‌کند، اما هنگامي که فضانوردان مدار را ترک کنند، با بارش مداوم ذرات مختلف راديواکتيو مواجه خواهند شد.

به گفته دانشمندان، قرار گرفتن در معرض سطوح تابشي معادل يک ماموريت در مريخ مي‌تواند منجر به مشکلات شناختي و تسريع در تغييرات در مغز که با آلزايمر مرتبط هستند، شود.

آزمايشات بر روي موشهاي مبتلا به مدلهاي آلزايمر نشان داد که آنها پس از قرار گرفتن در معرض دوزهاي مختلف تابش از جمله سطوح قابل مقايسه با آنچه فضانوردان در ماموريتهايي مانند سفر به مريخ تجربه مي‌کنند، بسيار زودتر از زمان رايج پيدايش علائم، دچار اختلال عصبي مي‌شدند.

مغز اين موشها همچنين علائمي از تغييرات عروقي و ميزان انباشت بيش از حد پلاکهاي پروتئين را نشان داد که از نشانه‌هاي آلزايمر است.

فضانوردان با توصيه‌هاي مناسب مي‌توانند از خود در برابر برخي از انواع تابش محافظت کنند، اما هميشه گونه‌هاي ديگري از تابش کيهاني وجود دارد که بطور موثر نمي‌توان خود را از آنها حفظ کرد.

هرچه يک فضانور زمان بيشتري را در فضاي عميق بگذراند، مواجهه با اين تابش بيشتر است که اين امر مي‌تواند به يکي از نگراني‌هاي بزرگ ناسا تبديل شود چرا که اين سازمان قصد دارد يک ماموريت سرنشين‌دار را در سال 2021 به يک سيارک و در سال 2035 به مريخ بفرستد.

سفر رفت و برگشت به مريخ حدود سه سال طول خواهد کشيد.ناسا هزينه مالي تحقيقات در زمينه تعيين خطرات احتمالي سلامت در سفر فضايي را براي 25 سال تامين کرده تا بتواند اقدامات احتياطي را آماده ساخته و از ايمني ارسال زنان و مردان فضانورد به ماموريتهاي فضاي عميق اطمينان حاصل کند.

پژوهش‌هاي ديگر احتمال بروز سرطان، مشکلات عروقي و تاثير عضلاني اسکلتي تابش کيهاني را نشان داده‌اند؛ اما اين اولين بار است که يک پژوهش به بررسي تاثيرات احتمالي اين تابشها بر انحطاط عصبي و بطور خاص آلزايمر پرداخته است.

اين محققان که اکنون هشت سال است با ناسا همکاري مي‌کنند، تاثير يک شکل خاص از تابش موسوم به ذرات با جرم و بار بالا (HZE) را بررسي کرده‌اند که با نيروي ستارگان منفجر شده و با سرعت بالا در فضا حرکت کرده و شکلهاي مختلفي دارند.

براي اين پژوهش، دانشمندان از ذرات آهن استفاده کردند. برخلاف پروتونهاي هيدروژن که با جرقه‌هاي خورشيدي توليد مي‌شوند، جرم ذرات (HZE) مانند آهن در ترکيب با سرعت بالا، آنها را قادر به نفوذ در اجسام جامد مانند ديوار و سپر محافظ يک فضاپيما مي‌کند.